2003

2003-06-25 - IDTV workshop 2

Bespreking:

In het kader van de opleidingen in het domein van de ontwikkelingen rond interactieve televisie, organiseert MediaNet Vlaanderen, met de steun van Flanders Multimedia Valley, een reeks workshops. De tweede workshop rond iDTV vond plaats bij Videohouse, in het prachtige decor van sportweekend. In deze workshop lag de nadruk op de toepassingen van iDTV. Zappware’s benadering is gebaseerd op de E-factor, oftewel het gehalte aan emoties dat een programma opwekt. Zij delen de soorten toepassingen enerzijds in interactiviteit: unidirectioneel, bidirectioneel, transactioneel; en anderzijds in hun gehalte aan E-factor. Bovenaan, gaande van uni- to bidirectionele interactiviteit, vinden we de zogenaamde play-along quiz, games, enhanced sport, enz... Maar ook interactive ad’s kunnen hierin bijdragen. Ook bovenaan, maar dan transactioneel, vinden we de betting... helaas wel verboden in België. Korte resumé voor de hoge E-factor... als er iets te winnen valt, is de aantrekkingskracht om interactiviteit te gebruiken het hoogst. Meer naar de lagere regionen in de E-factor vinden we o.a. T-government en e-banking... Saaie programma’s dus, en er wordt vaak wel eens de vraag gesteld of TV wel het geschikte medium is voor dit soort toepassingen.
De benadering van Streamcase gebeurt vanuit de gebruikersgroepen. Binnen de segmentering van de introductie van technologie, de befaamde Gauss-curve van innovative, early adapters, early majority, late majority en laggers, onderscheiden zij een reeks van verschillende user-groepen. Zo zijn er bijvoorbeeld, en ik noem er slechts enkele, de gadget freaks in het innovative segment, de chair athletes (sport freaks) in de early majority en de broadband connected families in de late majority. Elke gebruikersgroep reageert op een andere manier op een technologie zoals interactieve TV, en zal bijgevolg ook door een ander soort programma’s aangetrokken worden. Zoiets als de universele killerapplicatie bestaat dus niet; wel kan men per groep een killerapplicatie gaan definiëren. De moeilijkste groep is uiteraard de gadget freaks, vermits zij zich niet echt blijvend binden aan een technologie. Programma’s ontwikkelen voor hen is dus ook niet echt zinvol Het wordt pas interessant als de early adopters er komen, maar programma’s met een goede return zijn dan nog niet interessant genoeg. De return komt pas nadat de technologie voldoende geïntroduceerd is, en we van early naar late majority gaan. Dan zijn er de goede gebruikersgroepen aanwezig, die zich laten verleiden tot interactiviteit met een betalende factor erin. Conclusie... het programma-aanbod kan op conceptueel vlak misschien best rekening houden met de gebruikersgroepen, en hun fase in het introductieproces van de technologie.
De laatste lezing ging over de plannen van de overheid om e-government via iDTV te brengen. De doelstellingen zijn om in 3 segmenten te operen: de lokale overheden (zoals de gemeenten), de federale overheid en e-learning. Het is de bedoeling om een gemeenschappelijk platform op te zetten om deze diensten naar de burger te brengen. Daar waar momenteel, zeker op lokaal gebied, de inspanningen zeer uiteenlopend zijn, wil de overheid nu de overgang naar iDTV meer structureel aanpakken. Zij zien een gemeenschappelijk aanbod van diensten naar de eindgebruiker, zoals info over de stadsdiensten, cultuurinfo, de loketfuncties (aanvragen documenten en attesten), en dit willen ze via een centraal data platform uitbouwen. Ook zal er hier een multipublishing aan opgehangen moeten worden. Deze info is niet enkel voor iDTV bedoeld, maar ook voor alle andere media output, tot mobiel toe.
Er worden een aantal pilootprojecten uitgewerkt, en de e-gov groep heeft een duidelijke oproep gedaan naar geïnteresseerde bedrijven om in een publiek-privaat samenwerking aan dit project mee te werken.

Documentatie:

Zappware_25_juni.pdf
Streamcase_25_juni.pdf
E_government_IDTV_WS2.pdf

» Lees verder